Medyo Nagmahal na Araw

Di po ako Hiatus Mode.  Wala lang po talaga akong ganang magblog. At wala rin po kasi akong maisulat ng matino.   Parang ayoko nang magblog muna.  Pwede po ba?

* * * * *

 

NANG MAHATULAN ANG ANAK NI ALING MARING

 

Eyewitness ng isang Miron

Tingnan mo nga nama’t lubog na ang araw.
Start na ng Sabado, bawal nang magtrabaho.
Malay ko bang aabutin ng hapon ang bitayan?
Aba eh nakakapaos ding maki-cheering kasama ng mga pari,
Yung sundan ang parada ng kriminal palabas ng kabayanan,
makisabay sa mga sundalo, sa mga crying ladies, sa mga miron…
Yung bitayan?  Nyemas, daig ko pang nanood ng isang gladiator match.
At may touching moments kasi andun pa mismo ang nanay nung isa. 
Bad trip nga lang, kasi parang may mali, pero parang tama.
Parang may something unfair na nangyari pero walang tutol yung nanay.
Ewan ko, ordinary weekend lang naman ito
pero feeling ko, di ko na mahintay ang Linggo
para makarinig naman ng magandang balita.

Ang Sabi Naman ni Mon

Kung mamalasin nga naman.
kung kelan bagong laba ang damit ko,
saka naman ako na-gudtaym ang mga sundalo.
Di naman ako tagabayan, ako pa ang minalas mautusan.
Nawala ko tuloy yung pangpyestang grocery list ni Misis:
lamb chops, thyme, rosemary, balsamic vinegar, etc.
Magagalit yun kasi late na nga akong uuwi,
di ko na nabili ang bilin nya,
at heto’t may mantsa pa ng dugo ang damit ko.
Sasabihin na naman nun, creative ang alibi ko.
Sinong maniniwalang naghatid muna ako ng akusado hanggang bitayan?

Kadramahan ni Elaine

Ngayon pa ba ako mahihiya?
Eh matagal na akong itinakwil ng bayan na ito.
So maglupasay man ako kanina,
umatungal na parang bata,
wala silang pakelam.
Masakit kasi eh, kung alam lang nila. 
Minsan na nga lang may nagmahal sa akin,
nawala pa.

At si Gio, Bata pa Talagang Mag-isip…

 Si Idol talaga, kahit kelan, rebelde.
Alam na nga nyang galit sa kanya ang mga pari, ang mga militar.
Alam na nga nyang yung mga tao, nag-rereact na,
sige pa rin sya ng sige sa pagsasalita in public
tungkol sa pagbabago ng lipunan,
tungkol sa kung ano ba talaga ang mahalaga,
tungkol sa kung ano ba ang tama…
Hayun tuloy, napikon yata ang mga higher ups,
ipinadispatsya tuloy sya.
Si Idol talaga, dinakip na’t na-torture,
puro sa mga pangarap pa rin nya ang sinasabi.

Pero sige, Idol, sa akin muna ni Mommy mo.
Tutal, para ka na ring isang tunay na kuya sa akin.

 

Pabulong-bulong lang si Aling Maring

Anak… Anak…
ang aking anak…

Ang Bulong Naman ng Diyos

Anak… Anak…
ang aking anak…

* * * * *

Next time na lang ang stainglass windows dahil wala nga akong ganang mag-explain ngayon.  Basta nililinaw ko lang:  di ako hiatus.   D i ko lang talaga trip magpost.

God bless and may every one have a blessed observance of Lent!