Mga Pangunahing Dahilan Kung Bakit Baduy Pero Bumebenta ang Otcho-Ocho

Patalastas muna.  Salamat kay Reynz sa kanyang suporta sa isang online patimpalak.   Pasensya na, Kamahalan at overaged na pala ang blog ko.  Gayunpaman, touched pa rin ako’t nakabilang ako sa original list mo.  Tenkyu po!üüü

* * * * *

Tag ito.  Tag.  Ibig sabihin eh sarili ko na naman ang pag-uusapan dito sa post na ito.   Nyayksidudels…

Na-tag ako ni Heleinah (new spelling para cute) ng mga eight things.ü  Bakit eight at hindi ten, di ko alam. Siguro, natakot ang original na may pakana ng tag na ito na baka mapagod sa kakaisip ang mga future na mata-tag, medyo binabaan nya ang requirement.  8 things na lang instead of 10 things.  Hmmm… merciful!

Anyway, tama na ang dada.  Eto na ang Limang Eight Things About Me. 

Ang Di Mo Akalaing Advantages ng Pagkakaroon ng Nanay sa Kabilang-Buhay

Ang akala ng lahat, nag-OFW ako dito sa France kaya panay ang parinig nila ng mga pasalubong pag-uwi ko.  Nyemas naman eh.  Seminarian po ako, di naman po ako nag-engineer, nag-programmer, nag-nurse, nag-seaman o nag-teacher sa ibang bansa.   Kung may kinita man ako sa pagbabasbas ng patay o panggogoyo ng mga kabataang Pranses tungkol sa salita ng Diyos, eh istampita’t nobena lang ang kayang bilhin nun.

Ang Kasaysayan ng Pan-Fried Pink Salmon with Mustard and Cream Sauce

Nakalimutan ko na holiday nga pala kahapon.   Ibig sabihin ay di papasok ang katulong namin kahapon so walang ibang magluluto kundi ako.  Hayun, sa sobrang kakapanood ng parada at musiko kahapon ng umaga eh SMY, meron na lang akong 20 minutes para magluto! 

Animersheri ek-ek (with recipe!)

Tingnan mo nga naman.  Isang taon na ang blog ko!  Nakaraos din ang low-profile kong cyber-tahanan.  And to think, bobo ako tungkol sa computers at sa internet.  And to think, nabola lang naman ako ni Bluep na mag-blog.  And to think, gusto ko lang magka-outlet for writing.  And to think… and to think… uhhhmmm… think positive?

SMY, Utoy, You Crepe! (Wholesome)

Sako guid kaayo si Toto Utoy subong, ti, dispensa kun waay guid sya tyimpo makadalan sa mga migo kag miga nya sa blogosphere… haw.

Arrrgghh…  anong ginagawa ko?  Ni hindi nga ako ilonggo.  (tama ba, IFM? my hiligaynon is rusty.) Wala na akong time mapagbloghop.  Ni wala nga akong nagagawa pa para sa anniversary ng blog ko.  Parang kailangan ko na yata ng guest blogger. Glesy d’Great, where are you? 

Ang kwaresma kasi ang next na pinakabusy na panahon sa buhay ng mga pari at seminarista.  Eh dito sa kabundukan, ok lang sana kung isang parokya ang hinahawakan namin.  44 parishes!  Yep, apatnapu’t apat na parokya ang hawak ng community namin dito.  Ganun kakonti ang mga paring nagsisilbi sa France.  Di tulad sa atin sa Pinas, tig-isang parokya ang pari, kung minsan, dalawa o tatlo pa sila sa isang simbahan lang.  Kaya naman dito, kahit ako na seminarista lang, pinagbe-bless na ng patay, pina-aattend ng meetings, pinag-aanimate ng mga ministries.

Speaking of animating ministries, isang araw eh naisipan kong surpresahin naman ang mga bata sa weekly Catechism class nila sa kabayanan.  I decided to cook some crêpes for them. 

On “malongkot na Byernis,” bar jokes and the SMY…

Susmaryosep. 

Isa ito sa mga pinakaantigong expression sa Pilipinas (at sa iba pang bansang Katoliko) na isang rollcall ng mga members ng Holy Family na sina Hesus, Mary and Joseph.  Syempre, ang mode d’emploi ng salitang ito eh kung nagulat ka bigla o kaya eh na-shock sa narinig.

Example 1:  Susmaryosep, nahulog ang bata sa dyip!!!

Example 2:  Susmaryosep, 10,000 pesos para sa fieldtrip?!!!  (salamat kay panaderos sa magandang example)

And true to my kaadikan, gusto ko sanang pausuhin ang expression na ito sa Net.  Pero in the tradition of OMG, LOL and WTeff, and Susmaryosep ay binibinyagan ko na ngayon as SMY.   SusMarYosep.  Kung si Dedpish may may ODK (O Diyos Ko!), si Brother Utoy ay may SMY.

SMY!  Ano na namang kalokohan ito, Utoy?  SMY talaga!

BTW, depende sa gamit, hindi ito blasphemy.  In fact, ang precise term ng Inang Simbahan sa SMY!!!, ODK!!! at HMOG!!! (Holy Mother of God!!!) ay Ejaculations.  Walang biro.  With that being said, be prepared to read more of these ejaculations on my blog.

(Kaya ako nasasabihan ng barubal eh…)

* * * * *

Luksa ang Biyernes ko.   Pero let me explain, please.  (SMY, parang  makikipagbreak lang!)

Isang Walang Kakwenta-kwentang Post na Hindi Dapat Pinag-aaksayahan ng Panahon ng Kahit na Sinuman

Nalalapit na ang paghuhukom sa blogroll ko.  Tatanggalin ko na ang mga tila yumao na’t di na muling magpaparamdam.  Gayunpaman, ako’y may iaalok na kaligtasan (you: may ganun?!!).  Ang sinomang magcomment sa post na ito ay mananatili sa blogroll ko, no questions asked.  So magcomment ka na kahit wala ka pang nababasa tutal, katulad nga ng sabi sa title, ito ay “Isang Walang Kakwenta-kwentang Post na Hindi Dapat Pag-aksayahan ng Panahon ng Kahit na Sinuman.”

* * * * *

ang totoo eh wala akong kahilig-hilig sa tag.  Gayunpaman, di ko mahindian ang alindog requests nina byutipul Heleyna at ni cutie Eloiski na patusin ang tag na ito na pinamagatang Ten Random Things About Me.   Ang gusto pa nga nila eh magpost ako ng candid picture ko dito (isa ring tag yun) pero I care for my readers.  Ayokong may masamang mangyari sa inyo kapag nakita nyo ng hitsura ko tulad ng bangungot, empatso, pasma o pagkawala ng ganang kumain (wag naman sanang mangyari sa akin ito, Lord!).   Kung di ka interesado sa kabagut-bagot na buhay ni Kuya Utoy  eh dumeretso ka na sa comment portion and assure yourself of a place in my blogroll, pero kung likas kang tsismosa eh stay around and read.  Mahaba ito so humanda ka.

Ten Random Things About Me…   Game.

Mga Larawang Pang-Majorette

To Whom This May Concern,

Una sa lahat, ang recipe ng macaroons ay ito:

Ingredients:

• 200g dessicated coconut
• 3 eggwhites
• 1 1/3 cups of sugar
• vanilla flavoring

Procedure:  Ilagay ang lahat ng ingredients sa isang malaking bowl at lamasin.  Bilugin ng sinlaki ng ostiya at ihilera sa baking pan.  I-bake sa  oven, preheated at 210degC at the span of sixteen Apostle’s Creed.  If you opt to use the Nicene-Constantinopolitan Creed, eh di mga eleven lang.  Ilabas sa oven pagkatapos.  After the time span equivalent to one Sunday TV Mass or the recitation of 15 Mysteries of the Rosary, the macaroons are cool enough to be eaten. 

Ang Noche Buena ni Utoy

Bago ang lahat, ipinaaalam ko sa mga ka-blog ko na bago matapos ang Enero, 2009 ay magkakaroon ako ng streamlining sa blogroll ko.   Yung mga nagpa-add then nag-comment twice or trice tapos eh di ko na muling nakitang dumaan pa since Marcos regime ay ipagpapalagay kong namatay na sa sakit na dengue so tatanggalin ko na sila sa blogroll ko.  At syempre, ipagdarasal ko rin ang ikapapayapa ng kaluluwa ng mga bloggers na ito sa kabilang buhay at ipaaabot ko rin sa kanilang kaanak ang taos-puso kong pakikiramay.

Moving on… 

Nang Magpakanton si Utoy (Free Recipe Below!)

Kagabi, napagdesisyunan ko na sa halip na the usual pasta, salad, and steak  ang Sunday lunch namin eh magluluto ako ng pancit canton para sa community ko.  Sa totoo lang eh medyo nagdadalawang isip akong gawin ito kasi last week, nang umuwi galing bakasyon ang kasama naming vietnamese eh katakut-takot na kantyaw at panlalait ang inabot niya sa mga pabaon sa kanyang mga leftovers ng lutong oriental.  Antigas na ng lumpiang shanghai, halos di na maremedyohan sa steamer ang dumplings, at Panginoong mahabagin, pati naman yung laman ng hotpot, iniuwi!  Kadiri kaya yun kapag malamig na.  Dangan kasi, bakit tayong asyatiko eh nagpapabaon sa bisita ng mga left-overs?  Hindi naman talagang masarap ang mga yun kapag iniinit ulit.

Nagdadalawang isip din ako kasi gustohin ko mang magluto ng authentic oriental dish, eh, wala namang available ingredients.  Pero parang hulog ng langit dahil may baong hilaw na chinese egg noodles ang pobreng vietnamese, chinese sausage at isang kahon ng raw Bangladeshi prawns.  Dala na rin ng panghihinayang ko sa mga sugpo (mag-iisang linggo na sa freezer, di pa naluluto!), nagsingit ako ng ibang mga ingredients noong nag-grocery ako kahapon.  bumili ako ng repolyo (matamis ang lasa ng repolyo dito), haricot verts (substitute for baguio beans), baby carrots (na ampapayat, wala na kasing iba) at ng champignon noir (substitute for tengang daga), lemon (dahil walang kalamansi dito).  At syempre, dahil ayaw ng mga puti ng nouc mam (vietnamese version ng patis), eh bumili na rin ako ng soysauce na sa totoo lang eh kakaiba ang lasa at di masyadong maalat. 

The verdict, nung niluto ko na ang pancit canton kaninang tanghali?  Ganito, noong nagluluto ako, worried ako na mukhang pang walong tao ang niluto ko. Pero nung ihain ko na sa tatlong pari ang pancit, nilantakan agad nila ito.  Di ko tuloy napicturan.  At ang cordon bleue ko (contingency kung sakaling di nila magustuhan ang pancit ko) eh naisnab tuloy.

At dahil diyan, mga misis, eh I’m sharing you the recipe:

Pancit Canton à la Maison Paroissiale

Ingredients:

• 250 g uncooked chinese egg noodles
• 8 pieces medium sized sugpo
• 2 cups of water (para sa broth)
• 2 cups of cabbage, shredded
• 1 cup of baby carrots, cut into 1.5″ sticks
• 2/3 cup of haricot verts, sliced slanting 1″ length
• 1/2 cup of champignon noir (parang tengang daga), cut into strips
• 1/2 cup of panggisang baboy (hirap ako dito kasi trimmed ang mga taba ng mga karne sa supermarket)
• 1/2 cup of onions, sliced (dinamihan ko ito kasi ayaw ng paring Swiss ng bawang)
• 1/4 cup of chinese sausage, sliced thinly.
• 4 tablespoon of french-style soysauce
• rock salt  and freshly ground pepper to taste
• 1 hard-boiled egg, sliced for garnishing
• 1 piece lemon, wedged

DIRECTION:

• Huwag magpanic.  Pancit canton lang yan. Malay ba ng mga puti kung ano ang lasa ang tunay na pancit canton?
• Balatan, pugutan ng ulo’t buntot at i-devein ang sugpo.  isantabi ang katawan sandali.  Ilaga ang laman ng ulo ng sugpo sa 2 tasa ng tubig at itago ang sabaw na makukuha dito.  Substitute ito sa hibe (dried shrimps) pero kung matyaga ka, sige, maghanap ka ng hibe sa France.
• Igisa ng sibuyas (bawal ang bawang kay Jean-Claude) hanggang magtransparent, isahog ang chinese sausage at karne hanggang magbrown.  Isama ang sugpo hanggang mamula.  Lagyan ng asin at ng soysauce at hintayin hanggang kumulo.  Buksan ang exhaust dahil mareklamo ang mga puti sa amoy ng kusina.
• Isahog ang champignon noir, haricots at baby carrots.  Kapag medyo luto na ang carrots eh isahog ang repolyo.  Haluin paminsan-minsan at sumipol-sipol para kunyari ang galing mong magluto.
• Ibuhos ang sabaw ng nilagang ulo ng sugpo at ihalo ang chinese noodles.  Hinay-hinay lang ang paghalo para di malamutak ang noodles.  Bantayan kung kulang ang sabaw dahil i-aabsorb ng noodles ang sabaw ng sugpo.  Kung kulang, bigkasin ang paborito mong mura (example: Punyemas!)  sabay dagdag ng tubig na sasapat upang maluto ang noodles.  Pero wag sobra dahil di naman Lomi ang niluluto mo. 
• After 10 minutes, season with salt and pepper tapos ihain sa platera garnished with sliced na itlog at mga lemon wedges, pero mas mainam na ipaliwanag sa mga puti na di lang garnishing ang lemons kundi dapat pigain ito sa ibabaw ng pancit.  Usually, this serves a family of six or a community of three dead-hungry (patay-gutom, sabi ni Brian) priests and a seminarian.  Wag gumamit ng chopsticks at maiinsulto ang mga puti.  Mas mainam na kainin kapag may white wine.

At syempre, ang stainglass window of the day ay ito:

 

Nakunan ko ito ng picture sa loob ng simbahan kung saan bininyagan si St. Bernadette Soubirous (Lourdes) habang nagkakagulo ang mga pilgrims para sa isang mumurahing sticker.  Ang stainglass ay naglalarawan ng isang tagpo sa buhay ni San Antonio de Padua kung saan ay nakitang nagbigay-galang sa Santo Sakramento ang isang asno.  Handog ko ito kay Bluep kasi Fransiskano sina St. Bernadette at St. Anthony.  Pangalawa, diba, parang sa Pahiyas ito, lumuluhod ang kalabaw sa harap ng simbahan?ü